Van Mpumalanga tot die Kaap en weer terug

 deel 2  

Zondag 17 april

Als we aan het ontbijten zijn krijgen we bezoek van 3 bontebokken, ze lopen op een goede meter afstand langs ons heen. In het park zien we allerlei mooie vogels.  We maken eerst een rit door het park, voordat we naar Swellendam gaan.  Op zondag zijn de winkels maar een paar uurtjes open en je kunt dan ook geen wijn, of bier kopen.

Swellendam heeft een mooi openlucht museum. Huizen uit de tijd van de VOC een vriendelijk student leidt ons rond, hij vertelt ons over de oude ambachten. Daarna bezoeken we het huis van de drost.

Het is schitterend gerestaureerd en de kamers zijn ingericht zoals het er in de tijd van de Oost Indië vaarders eruit moet hebben gezien. Door de rozentuin wandelen we naar een restaurant, dat we onderweg gezien hebben. Jenny en ik eten bobotie, één van de nationale gerechten van Zuid Afrika. Ik vind het iets te scherp gekruid, maar verder is het heerlijk. Als we terugrijden door het park naar het kamp zien we een kleine kudde zebra's, helaas zijn ze te ver weg, om er een goede foto van te kunnen maken. We zijn om goed vier uur weer bij de tenten. Jenny en ik maken nog een wandeling langs de rivier. Na het noodweer van verleden week, is de rivier buiten haar oevers getreden. Het waterpeil was zo'n 3 meter hoger als nu. We kunnen dit zien, omdat er allerlei waterplanten, takken, enz in de struiken hangen. Het is een moeilijke klim, omdat er heel veel stukken van het pad zijn weggeslagen. Er is een prachtige lucht, kleuren, die je in Nederland nooit ziet. We zijn net voor het donker weer terug.

Maandag 18 april

Om kwart voor tien zijn we al weer op weg, Via Bredasdorp gaan we naar

l' Alguhas, de meest zuidelijke punt van Afrika. Onderweg zien we hele stukken land, die door het noodweer van verleden week zijn ondergelopen. In de vuurtoren drinken we koffie met "cook sisters", wel lekker, maar erg zoet. We kunnen niet via de normale weg naar Hermanus rijden. We gaan terug naar Bredasdorp om het via Napier te proberen. Bij Napier is een wegomlegging over zandwegen, omdat in het dorp de weg en enkele bruggen zijn weggeslagen. De schade aan de woningen in het dorp vallen gelukkig mee.

Hermanus is een mooie stad aan een diepe baai en is bekend om de dolfijnen en walvissen, die hier komen om hun jongen te krijgen. Het is nu helaas niet het seizoen, maar dat is een reden om nog eens terug te gaan. We wandelen wat rond door het stadje. Omdat de plek aan mijn been niet overgaat roepen we toch maar medische hulp in. Het blijkt een spinnebeet te zijn en ik krijg een antibioticazalf voorgeschreven. We kunnen gelukkig ook weer even internetten, de mail lezen en een mailtje versturen. Zo gauw de tent staat kruip ik in de slaapzak want ik voel me niet helemaal zoals het moet.

Dinsdag 19 april

De hele nacht heb ik hoge koorts om acht uur nog tegen de 40º C. Ziek voel ik me verder niet, het zal wel van de spinnebeet komen.  Ik drink hele sloten thee met suiker en een boel water. Om een uur of één gaan Jenny, Ben en Diny naar Hermanus. Ik blijf maar in de tent. Ik slaap ook iedere keer weer lekker in. Om een uur of vier zijn ze weer terug. Ik ga me douchen en knap gelijk een heel eind op. Het eten smaakt me prima. Om acht uur kruip ik toch maar weer onder de wol.

Woensdag 20 april

Vannacht gelukkig niet meer zulke hoge koorts. Het heeft de hele nacht veel geregend, alles dus weer nat mee. Vandaag onderweg naar Kaapstad via een mooie route langs de kust. Omdat de vooruitzichten voor de komende dagen ook nogal regenachtig zijn besluiten we in Kaapstad een appartement te huren. Het is een leuk drie kamer appartement in Greenpoint. Het is helemaal smaakvol ingericht in Chinese stijl. We gaan naar Waterfront het oude havengebied. Hier zijn veel luxe winkels. We slaan gelijk maar eten en drinken voor een aantal dagen in, want het appartement is van alle gemakken voorzien, zodat we ook nu zelf weer eens uitgebreid kunnen gaan koken. Bij het winkelcentrum staan een stuk of tien jongens  ( de Abonwabisi brothers) te zingen.

Ze verkopen ook CD-tjes om in hun onderhoud te voorzien. Het is leuke muziek, dus kopen we er een. Ook nu zijn we eens in de gelegenheid t.v. te kijken. Er is erg veel reclame, minstens nog 4 x zoveel als bij onze commerciële t.v. stations. 

Donderdag 21 april

Als een blok lang en diep geslapen, alle natte spullen hangen we op het parkeerterrein van het appartement te drogen. We zitten ongeveer vijf minuten met de auto van het centrum af. Om elf uur zijn we bij "the Castle" het oude VOC-fort. Het is schitterend gerestaureerd en wordt voor officiële staatsontvangsten gebruikt en het wordt door de militairen beheerd. Er is nu ook weer iemand die graag op onze auto wil passen. Op elke parkeerplaats in Zuid Afrika zie je dat, officiële en onofficiële parkeerwachten. We kijken hier een behoorlijke tijd rond. Op de tafeltjes in het restaurant staan schitterende protea's (de nationale bloem van Zuid Afrika). Als we alles bekeken hebben gaan we weer naar het appartement om de nu weer droge spullen op te ruimen. We gaan op zoek naar een nieuwe tent voor Ben en Diny. We slagen nog niet echt, we krijgen wel wat adressen. We kijken wat verder rond in de stad.

Er zijn veel lelijke nieuwe gebouwen, maar gelukkig ook nog wat mooie oude gevels. Je hebt wel bijna in de hele stad uitzicht op de Tafelberg. Verder vind ik Kaapstad een niet zo veel zeggende stad met weinig eigen karakter. Een zwarte jongen vraagt mij waar ik vandaan kom. Als ik Holland zeg antwoordt hij: "Amsterdam, Rotterdam en Utrecht zijn die drie grootste steden". Ook vraagt hij mij of we het hier goed hebben. "Jij sijn mooi rooi (ik dacht bruin te zijn), kom van die son, of van die bier!" Bij het weggaan roept hij ons na: "Geniet die dag!" Dat zullen we zeker doen. Hier zien we ook eigenlijk voor het eerst bedelende kinderen. Overal hangen aanwijzingen hen vooral niets te geven, omdat ze dan geen gebruik meer maken van de scholings- en huisvestingsprogramma's van de overheid. Om vijf uur gaan we weer naar het appartement, Bens zoon Henk-Jan en zijn vriendinnetje komen eten, ze werken in Camp Hill een antroposofische woon- werkgemeenschap voor mensen met een verstandelijke handicap.

Ze nodigen ons uit om een paar dagen in Camp Hill te komen. We spreken af dat ze ons zondag kunnen verwachten.          

terug naar het beginVrijdag 22 april

We hebben hier in die Kaap een heerlijk bed, dat wordt dus wat meer uitslapen. Dat kan ook, want deze tijd hoeven we niet op te breken etc. Vandaag gaan we naar Kaap de Goede Hoop en een pinguïn kolonie. Als we om 9 uur op pad gaan is het wat miezerig weer. Bij Simons Town ligt het natuurpark de Boulders. Erg veel pinguïns, Jenny is helemaal in haar nopjes. We kunnen langs ze heen lopen, zonder dat ze schrikachtig, of schuw zijn. Ze hebben alle vormen en stadia van legsel. Vlak naast het reservaat ligt een marine basis. Ze zijn aan het oefenen met geschut. Wij schrikken iedere keer, maar de pinguïns gaan gelukkig gewoon door met waar ze mee bezig zijn, ze zijn er blijkbaar aan gewend. Pinguïns hebben niet de meest aangename geur om zich heen, rotte vis is toch wel het hoofdbestanddeel van de geur. Het weer is inmiddels weer opgeknapt. Het verbaast me nog steeds dat het zo snel kan omslaan. Na een regenbui slaat het weer in Nederland meestal om, maar dat is hier vaak niet het geval. Mooi weer, een bui en even later al weer mooi weer. We vervolgen onze reis naar Cape Point. Het is daar erg toeristisch het is een mooie weg langs de kust. Cape Point ligt ook al weer in een nationaal wild park. Het is maar goed dat we een Wildcard voor de parken hebben aangeschaft, die hebben we er inmiddels al dubbel en dwars uit. Vandaag hebben we wat meer geleerd over de cactussen die bij ons in de vensterbank staan. (vetmensie en ezelskos, met  prikkels)

Ons wordt overal "lekker naweek" toegewenst!  Een fijn weekend!

Zaterdag 23 april

Het is gisterenavond nogal laat geworden. We hadden een heftige discussie apartheid en discriminatie, oude en nieuwe Nederlanders enzovoort. Het is wel goed om te merken dat er een ontwikkeling aan de gang is. De apartheid is pas relatief kort afgeschaft en er wordt toch redelijk vreedzaam naast en met elkaar geleefd. Na het ontbijt gaan we weer naar het Waterfront, want het is blijkbaar de enige plek waar ze op dit moment nog tenten verkopen (het is inmiddels Herfst in Zuid Afrika). We vinden een leuke koepeltent met sta-hoogte voor een redelijke prijs. Daarna nog wat rondzwerven in de winkeltjes daar. Ook hier weer een goed internet café, dus weer mailen met Holland. In een CD-winkel vind ik de Zuid Afrikaanse CD van Stef Bos: Van Mpumalanga tot die Kaap. Daarna koffie en sandwiches bij de werven. Vanmiddag bezoeken we de botanische tuinen van Stellenbosch. Het is schitterend aangelegd. We vallen midden in een zwarte bruiloft. Erg chique en er wordt geld nog moeite gespaard om alles vlekkeloos te laten verlopen.

Het is erg wisselvallig weer, met flinke buien. Dit weer schijnt bij die Kaap te horen. Het is maar goed dat we een appartement gehuurd hebben hier. Na het eten bellen we Linda. want die is vandaag jarig. We pakken vast de meeste spullen in, want we gaan morgen naar Camphill village, ik ben benieuwd.

Zondag 24 april

Om goed tien uur zijn we op weg naar Camphill village een van oorsprong antroposofische instelling. We rijden via Malmesbury richting Atlantis. Kijk eens op hun site http://www.camphillwestcoast.org.za . Vandaag maar een kleine trip van drie kwartier.We worden leuk en gastvrij ontvangen. Henk Jan heeft, omdat het zondag is, tijd om ons rond te leiden. De werkers zijn nogal idealistisch, dat moet ook wel, want er kan 24 uur per dag en 7 dagen per week een beroep op je gedaan worden. Als vergoeding krijgen ze Rnd 500 zakgeld per maand. Wel mogen ze een vrije middag en avond aanvragen per week. Ook zijn er nogal wat Duitse vrijwilligers die hun sociale jaar hier doorbrengen (vervangende dienstplicht etc.). Van een van die vrijwilligers is de moeder op bezoek, die heerlijk voor de hele woning en voor ons kookt. Ook mogen Jenny en ik zijn kamer gebruiken, want hij gaat met zijn moeder ergens anders slapen. We zijn behoorlijk onder de indruk hoe goed alles hier georganiseerd en geregeld is. Met het weinige geld dat ze van de overheid krijgen doen ze wonderen. Ze zijn bijna geheel zelfverzorgend. Hebben eigen tuinderijen, koeien voor de melk en kaas en een bakkerij. 's Middags zijn we in de bakkerij, het domein van Henk Jan, waar beschuiten (brisk) worden gebakken. Dit doen ze op zondag, omdat er dan geen brood wordt gebakken. Ook produceren ze voor anderen. Elke maand is er een verkoop zondag, met barbecue (braai) enz, enz. De sfeer is erg ontspannen, er zijn ook lang niet zo veel regels als in Nederland. 's Avonds gaat de openhaard aan en komen de verhalen los. Bij de rondleiding door het huis waar Henk Jan "moeder" is ons al opgevallen dat sommige bedden op een stapeltje bakstenen staat. Die stenen zijn bedoeld om het bed de juiste hoogte te geven zodat de tokolossies (kwaadaardige dwergen) niet op het bed kunnen komen om je wat aan te doen. Darren (zie foto) gunt mijn zijn walkman, ik mag zijn bandjes luisteren. De batterijen zijn bijna op, en daardoor draaien ze op halve snelheid. Ik heb een aantal pakken met batterijen meegenomen, die ik toch niet gebruik, want het opladen in de auto gaat prima. Voor Darren is het een groot geschenk, want hij kan maar zelden nieuwe batterijen kopen, want hij krijgt niet zoveel zakgeld. Zowel hoog, als laag niveau woont hier bij elkaar. Men is er om elkaar te helpen en iedereen doet wat hij, of zij kan. Zo geldt dat hier voor wonen, maar ook voor werken.

Maandag 25 april

Als we ontbijten zijn de meeste mensen al aan het werk; ze beginnen hier vroeg, op de boerderij en bakkerij al om 6 uur!. Voordat we vertrekken gaan we nog naar de winkel. Ze verkopen hier allerlei cosmetica op natuurlijke basis. In de bakkerij nemen we afscheid van Henk Jan en de anderen en gaan op weg naar Stellenbosch, al weer een korte trip. Het is inmiddels al weer behoorlijk warm geworden, het is mooie rit over B - wegen, door een heuvelachtig landschap. Om 3 uur zijn we op de plaat s van bestemming een mooie rustige camping aan de rand van een grote wijngaard. Om 4 uur staat alles, inclusief de nieuwe tent. 's Avonds wordt het behoorlijk koud.

Dinsdag 26 april

Vanmorgen hebben we door geslapen tot half negen, dat is ons hier nog niet eerder gelukt. Het wordt ook later licht dan toen we hier een maand geleden net waren. Na de koffie bezoeken we Stellenbosch, we maken er een lekkere relaxte dag van. Na een bezoek aan het miniaturen museum slenteren we wat door dit mooie stadje.

We lunchen in een konditorei Kaffee und Kuchen. Er zijn een boel ateliers in Stellenbosch met kwalitatief mooie werken. Op de camping zitten veel grijze eekhoorns. Ook de Hadeda ibissen zijn weer luidruchtig aanwezig.

's Avonds is het veel minder koud, als de laatste dagen. 

Woensdag 27 april

Om goed 9 uur al op pad, alles gepakt en gezakt. Vandaag hebben we een trip van een kleine 400 kilometer voor de boeg, naar Oudshoorn. We rijden via Franschhoek, Robertson en Ladysmith. Onderweg zien we redelijk hoge bergen en nog steeds veel wijnbouw. We moeten langs heel wat stijle haarspeldbochten, dus het schiet niet zo erg op. We zien heel wat bavianen onderweg. Er staan overal bordjes: if you feed them, we kill them.

Het landschap verandert iedere 30 minuten, van hoge grillige bergen, naar lieflijke heuvels en valleien, naar onmetelijke vlaktes. In Affies place drinken we koffie met taart. Onderweg op de Route 62 komen we lang Ronnies sexshop, een café, die sinds de naamsverandering van Ronnies café, naar Ronnies sexshop ineens veel meer klandizie heeft.

We vervolgen onze weg door de kleine Karoo. Een steenachtig woestijn gebied. We zien veel struisvogels onderweg. Tegen vier uur komen we Oudshoorn aan. Het is een zeer luxe camping. We gaan lekker uitgebreid in bad. Het koelt, als de zon onder is snel af, we gaan dus vroeg onder de wol.

Donderdag 28 april

Het was een zeer koude nacht, ik denk dat het gevroren heeft. Zoals iedere nacht hebben we wel lekker warm geslapen. Ook vandaag al weer om 9 uur onderweg, we raken steeds beter op elkaar ingespeeld. We vervolgen onze weg door de Karoo. het is een lange rechte weg richting Aberdeen. We rijden twee uur en hebben welgeteld 4 tegenliggers.

We zien stokstaartjes langs de kant van de weg, als we te nieuwsgierig stoppen zijn ze zo in hun holletjes verdwenen. In Aberdeen hebben we een lunch in de suikerpot, een leuke en lekkere padstal. Na deze pauze door richting Graaf Reinet. Inmiddels hebben we de Westkaap weer verlaten en zijn terug in de Oostkaap. Onderweg zien we nog een grote groep apen. (blauwe, of groene?). In Graaf Reinet bezoeken we de Nederduits Gereformeerde Kerk. De tuinman doet de deuren voor ons open.

We vervolgen onze rit naar de Wildtuin Mount Zebra. Het is een mooi rustig park. Gelijk bij binnenkomst zien we al een grote schildpad en duikertjes. Een bat-eared-fox en een aantal zebra's. Op het kamp staat nog één andere tent. We hebben een mooie plaats onder een grote boom die vol zit met nesten van wevertjes. 's Avonds zitten we bij de kachel want het is weer knap koud.

Vrijdag 29 april

Het is de hele nacht koud gebleven. We horen steeds de geluiden van allerlei dieren. Bij het ontbijt krijgen we bezoek van een blauwaap. Hij is net niet brutaal genoeg om ons eten te pikken. Ook zijn er mooie gestreepte veldmuizen; ze zijn ongeveer 3 x zo groot als de muizen in Nederland. De wevers zijn helemaal niet schuw en komen zelfs bij je op de leuning van de stoel zitten. Ze zijn bijna allemaal geringd, er is een onderzoek naar het trekgedrag van deze vogels bezig. We maken een uitgebreide tocht door het park. We bestijgen eerst Mount Zebra, een behoorlijk hoge berg, we hebben hier een schitterend uitzicht over de omgeving. We zien weer allerlei bokken en een mooie kudde zebra's. Ook zien we een grote roofvogel (Majestic Eagle). De top van Mount Zebra is zeker 2000 meter hoog. We rijden vier uur door het park zonder een mens te zien. Wel zien we erg veel wild. Na de thee maken Jenny en ik een wandeling, na dik een uur klimmen zijn we op een heuveltop beland en zien het kamp in het dal liggen. Omdat het weekend is komen er nogal wat kampeerders bij. We zijn om half zes weer terug bij de tenten. We hebben weer een koude avond en nacht. We kruipen met onze truien aan in de slaapzakken.

Zaterdag 30 april (koninginnedag)

Al weer een zeer koude nacht, maar ook weer lekker warm geslapen. Om goed zeven uur zijn Jenny en ik al weer op. Het is nog steeds zeer koud, maar zodra de zon een beetje schijnt kunnen de truien al weer uit en de korte broek weer aan. Vandaag weer een redelijke tocht voor de boeg. We moeten 12 kilometer rijden voordat we het park uit zijn. Ook nu zien we weer veel wild. We rijden via Cradock, Burgersdorp, Aliwal-North naar Wepener. De winkels daar zijn al gesloten als we aankomen. We zien een bordje in Wepener dat wie bij een boerderij kunnen overnachten. We zijn de enige gasten en ze maken een heerlijk uitgebreid diner voor ons. Het is lang zo koud niet als de voorgaande avonden en nachten. We worden getrakteerd op een schitterende zonsondergang en even later op een schitterende sterrenhemel.

  terug naar het begin

Zondag 1 mei (dag van de arbeid)

Al om half zeven worden we gewekt door de haan, de rest van de nacht heerlijk geslapen. Om 9 uur zijn we al weer op weg. We doen boodschappen in Ladybrand. We vervolgen onze weg via Ficksburg en Fouriesburg, we hebben zoals de hele trip weer een paar keer politie controle. We volgen ongeveer de grens met Lesoto. We zien een paar grote velden met cosmos. We gaan naar Clarens het zogenaamde kunstenaarsdorp. Het is één grote commerciële bedoening en erg druk met dagjes mensen. We zijn zo weer vertrokken, veel kitsch en nauwelijks kunst. We vervolgen onze weg via Golden Gate National Park naar Royal Natal National Park aan de voet van de Drakensbergen. Het is een mooi kamp er zijn nog veel bezoekers, want morgen zijn er ook nog veel mensen vrij omdat het een nationale vrije dag is, want 1 mei valt op zondag. Weer een frisse avond, want we zitten behoorlijk hoog. We nemen maar een kruikje mee naar bed.

Maandag 2 mei

Het begin van onze 6e week. De tijd gaat steeds sneller, we hebben als je je gedachten terug laat gaan, ontzettend veel gezien en beleefd. We hebben lekker uitgeslapen. We hoeven deze dag niet te reizen, dus hebben we ook geen haast. De zon schijnt al lekker op de tent, dus staan we lekker warm op. Een aantal lokale vrouwen wordt in staat gesteld hun produkten te verkopen. We kopen heel wat zelfgemaakte spulletjes, voornamelijk vlechtwerk van gras. Jenny en ik maken een mooie wandeling langs allerlei watervallen. Onderweg zien we een mooie grote vlinder, drie duikertjes en ottertjes. Ben heeft gerookte forel gekocht, die we als lunch opeten. Op de camping zitten veel tarantala's, die regelmatig rond de tent scharrelen. De avond- en nachttemperatuur is wel wat gestegen, maar het is toch fijn dat we een kacheltje bij ons hebben. We besluiten dat we, omdat het hier zo mooi is nog een extra dag hier te blijven. We kunnen van hier makkelijk in één dag terug naar Krügersdorp rijden.

 Dinsdag 3 mei

Ook weer een lekker rustig begin van de dag. Het is eerst nog wat bewolkt en heiig, maar al snel komt de zon er weer door. We doen boodschappen in Bergville een stadje op ± 50 kilometer afstand. De bewaker bij de poort vraagt of wij ook boodschappen voor hem kunnen meenemen. Als we weer op het kamp zijn teruggekeerd gaan we met een gids de bushman paintings (rotsschilderingen) bekijken. Het is een behoorlijke klim, maar zeker de moeite waard. Jenny en ik maken aansluitend nog een wandeling door de uitlopers van de Drakensbergen. Waarschijnlijk onze laatste nacht in een tent in Zuid Afrika deze vakantie, de laatste paar dagen zullen we in Bens huis in Krügersdorp slapen.

Woensdag 4 mei

Vandaag gaan we terug naar Krügersdorp. Jenny is als eerste op. Ze doet de afwas bij het keukentje. In eens hoor ik haar schreeuwen en in haar handen klappen. Voordat ik de slaapzak uit ben is ze al weer bij de tent. Een grote groep bavianen probeert onze voorraad te plunderen. Gelukkig voor hen en ons is dat niet gelukt. Schreeuwend en scheldend trekken de apen de heuvels in. Inmiddels is er ook een bewaker gearriveerd, die met fluiten en steentjes met de katapult schieten de bavianen verder weg jaagt. Het blijft nog lang onrustig in het kamp. Het opbreken gaat ook nu weer lekker vlot. Alles is goed droog en om half tien zijn we al weer opweg. Via Harrismith gaan we via de N3 naar Johannesburg. We hebben inmiddels bijna 8000 kilometer gereden. We passeren Soweto, alleen hier wonen al 1 miljoen mensen. De meeste plakhutten worden de laatste tijd vervangen door iets betere huizen. In ieder geval hebben ze zo een dak boven hun hoofd.

Donderdag 5 mei

Het is vandaag Hemelvaarts- en bevrijdingsdag we verkennen wat de omgeving van Krügersdorp, doen boodschappen in één van de shoppingmalls: Key West. Jenny koopt allerlei stofjes, om thuis wat van te naaien. Ook kunnen we weer eens internetten, dat was inmiddels al meer dan een week geleden. Het valt me een beetje tegen dat er niet meer internetcafés  zijn. 's Middags bezoeken we een "Nederlandse Kaasmakerij" en de Hartbeespoortdam, één van de eerste stuwdammen in Zuid Afrika. De dammen hier zijn vooral bedoelt om de waterstand beter te kunnen reguleren. Er zit als we weer in Bens huis zijn een grote uil op het dak van de buren. Als we eten aan het koken zijn, begint een aansluiting van de de kraan steeds harder te lekken, totdat op een bepaald moment het water er uit spuit. Omdat het donker is kunnen we niet veel anders doen dan het water af te sluiten, morgen zien we wel weer.

Vrijdag 6 mei

We gaan al vroeg naar Pretoria we kijken wat rond bij de Gouvernementsgebouwen en gaan vandaar naar het Voortrekkersmonument en fort Kranskop. Een aantal monumenten, die getuigen van een eenzijdige kijk op de geschiedenis. Toch wordt door het nieuwe bewind, dit stuk geschiedenis in ere gehouden. Er zijn veel scholieren die hier een les vaderlandse geschiedenis krijgen. In de spits rijden we terug naar Krügersdorp. We doen boodschappen bij de Hyper Pick and Pay en halen bij een loodgieter de materialen om de lekkage op te heffen. Thuis zet ik de foto's die ik tot nu toe gemaakt heb op de laptop van Ben. Nu kunnen we ze in een wat groter formaat bekijken. Over de meeste foto's ben ik wel tevreden. Ik heb er denk ik in totaal al wel zo'n 1000 gemaakt, waarvan ik de helft inmiddels ook weer heb verwijderd. Onze reis begint nu toch wel echt op zijn end te lopen.

Zaterdag 7 mei

Om half acht zitten we al in de zon op het terras van Bens huis. Om acht uur komt de tuinman, hij komt één keer per week op zijn vrije dag wat bijverdienen. Net zoals alle huizen in de buurt heeft ook dit huis een hoge muur om de tuin, met een groot hek voor de ingang. Ook lopen er nog eens een aantal honden rond. Het moet een gevoel van veiligheid geven, maar zo ben je ook wel een gevangene in je eigen huis.

We lummelen lekker aan tot een uur of elf, eerst met ontbijten en daarna koffie. Vandaag gaan we naar Krugersdorp (Mogale city) Game Reserve een klein, maar mooi natuurpark. We zien ook hier weer veel wild: giraffe, 2 schitterende leeuwen (jonge vrouwtjes), 5 neushorens en een paar kuddes bokken. Naast het park ligt een klein vliegveld een paar sportvliegtuigjes zijn aan het stunten, de dieren trekken zich er niets van aan. Er is een mooi vogelpark, die wat van het park is afgeschermd, door het in een kloof aan te leggen. In het park kun je ook bungalowtjes huren en er is een mooi restaurant. Hier drinken we een paar biertjes en wijntjes. Als we het park uit willen rijden, zien we opeens na een bocht in de weg, één van die stuntentende vliegtuigjes verfrommeld op de weg liggen. Waarschijnlijk één stunt te veel. Er zijn al een aantal mensen aan het helpen, die gebaren dat we wel door kunnen (moeten) rijden. Op weg naar huis doen we eerst nog wat inkopen. We rijden door een arme blanke wijk; er zijn steeds meer arme blanken, omdat de banen nu eerlijk worden verdeeld, er wordt nu gekeken naar opleiding en prestaties. Omdat het morgen moederdag is kopen we voor Diny een bosje bloemen, ze is een beetje een nepmoeder geweest de laatste 6 weken. Onze laatste nacht in Zuid Afrika

Zondag 8 mei

Ook de laatste nacht goed geslapen. Om 8 uur zitten we met een kopje thee al weer op het terras. Makela heeft voor Jenny en Diny een moederdagcadeautje gemaakt. Hebben ze toch nog een beetje moederdag. We lummelen de hele dag wat aan met het inpakken van wat we weer mee willen nemen naar Nederland. Om goed half vijf nemen we afscheid van de familie van Ben en gaan we op weg naar het vliegveld. Daar nemen we afscheid van Ben en Diny, zij komen over vier weken ons achterna naar Nederland.

Bij het inchecken blijkt dat ons vliegtuig een uur eerder vertrekt. We hoeven nu maar één uur te wachten. Alle afhandelingen verlopen snel en soepel en om kwart voor acht taxiet ons vliegtuig naar de startbaan. Gelijk als we in de lucht zitten hebben we al last van turbulentie, dit duurt zo'n twintig minuten. We maken een aantal behoorlijke klappen, zelfs zo erg dat een aantal handbagagerekken open springen. Het vliegtuig maakt ook een aantal scherpe bochten en rare slingerbewegingen om ergere turbulentie te omzeilen. Jenny en ik hebben samen 6 plaatsen in het vliegtuig, we kunnen dus lekker lui zitten en liggen. Via Lusaka passeren we bij Lake Victoria de evenaar, we zijn inmiddels weer in een andere tijdzone gekomen, waardoor we onze klok een uur vooruit moeten zetten en daardoor is het ook zo maar maandag 9 mei (half één) geworden.

Maandag 9 mei

Jenny en ik slapen allebei een paar uurtjes. Net voorbij de evenaar hebben we weer turbulentie, gelukkig niet zo erg als net na het opstijgen. We vliegen verder via Khartoum en Egypte richting Middellandse Zee, de Griekse eilanden en Athene. Net na zonsopkomst landen we in Athene. We slaan onze bagage op, want we vertrekken morgenochtend pas naar Nederland. We nemen een bus naar het centrum en staan na een uurtje in het hartje Athene. We gaan eerst op zoek naar een hotel, waar we vannacht kunnen slapen. Dat hotel is snel gevonden, we kunnen er vanaf elf uur in. Omdat het hotel dicht bij de Acropolis ligt bezoeken we dat maar eerst. We vinden Athene een vieze en lawaaiige stad. Misschien komt het ook wel door het sterke contrast tussen de weidse natuur en de ruimte in Zuid Afrika en het gekrioel als in een mierenhoop van een miljoenen stad.

Om elf uur zijn we weer bij het hotel, we douchen ons even lekker en kruipen een paar uurtjes in bed, omdat we de afgelopen nacht niet al te veel hebben geslapen.

Om twee uur lopen we al weer in Athene, we bezoeken allerlei bezienswaardigheden. Een voordeel is wel, dat al die bezienswaardigheden dicht bij elkaar liggen. Het is behoorlijk warm, maar we hebben er gelukkig geen last van.

Dinsdag 10 mei

We moeten om zes uur al op, want het vliegtuig vertrekt om 9 uur. De voordeur van het hotel is afgesloten en we zien dat de nachtportier op een bank ligt te slapen. Via het restaurant verlaten we het hotel zachtjes. Het vervoer van het centrum naar het vliegveld is prima geregeld, met de bus zijn we in goed een half uur op het vliegveld. De vlucht van Athene naar Schiphol verloopt soepel. Als we landen zien we de regendruppels op het vliegtuigraam, we zijn weer thuis!

Amber en Merijn staan ons al op te wachten, met een spandoek "welkom thuis". Ik denk dat Amber er het moeilijkst mee heeft gehad dat we zo lang weg zijn geweest. Inderdaad weer thuis na 6 ½ week het zal wel even wennen zijn.

terug naar het begin