|
|
Herman Brouwer Een weekje Parijs van 22 t/m 29 oktober 2011
|
![]()
dag 1
|
22 oktober 2011 Gisteren had ik al een vrije dag, mede omdat Maartje gisteren de feestelijke diploma uitreiking had van haar 2e Mastertitel. Na een lange zit in de harde collegebanken van twee uur hadden we een gezellige afterparty bij haar en Moreno thuis. Thuis nog even het laatste nieuws gekeken en toen naar bed. De koffer had ik in de loop van de week al gepakt. Vanmorgen om zeven uur liep de wekker af, rustig douchen en ontbijten en om iets over acht heeft Jenny me naar het station gebracht. Om kwart over tien vertrok de Thalys, ik moest dus in Amsterdam nog een uur wachten. (De laatste keer dat we naar Amsterdam gingen was er werk aan het spoor en moesten we van Haarlem naar Sloterdijk met de bus!). Met een cappuccino alle reizigers bekijken is voor mij geen straf. Ik verbaas me er elke keer weer over dat het zo druk is, zelfs op zaterdag en dan nog zo vroeg. De TGV vertrekt precies op tijd. Het eerste stuk tot schiphol gaat het nog langzaam, maar door het groene hart is de trein al behoorlijk op snelheid. Na een stop in Rotterdam en Antwerpen rijden we door België naar Brussel, veelal langs troosteloze industrieterreinen. Na Brussel gaat het pas echt snel. Eigenlijk heb je het niet zo in de gaten, totdat je langs een snelweg gaat. De auto's lijken wel stil te staan. De TGV is een goed alternatief voor vliegen vind ik, je hebt in elk geval veel meer ruimte om je heen, comfortabele stoelen en qua tijd scheelt het denk ik ook niet., In Nederland en België scheen de zon nog, maar we zijn de grens met Frankrijk nog niet over of het is bewolkt. Gelukkig is het wel droog, nu maar hopen dat het deze week wat redelijk weer blijft. Keurig op tijd arriveert de trein op het Gare du Nord in Parijs. Het hotel ligt maar op zo'n vijf minuten wandelen van het station. Thuis heb ik al gereserveerd dus ik ben zo ingeboekt. Ik verblijf deze week in hotel Angleterre, niet te verwarren met hotel d'Angleterre, één van de duurste hotels van Parijs. Het is een leuk klein hotel, met een aardige receptionist en een prima kamer; heel eenvoudig, maar keurig schoon. Eerst heb ik me wat opgefrist en heb daarna de buurt wat verkend. Het hotel ligt op vijf minuten lopen van de sacre ceur. Ik heb daar heerlijk op een bankje gezeten en de toeristen bekeken. Natuurlijk weer veel Japanners, die met de kerk op de foto moeten. Het hotel zit in de Arabische buurt, met heel veel bruidskledingwinkels. Als het donker begint te worden ga ik weer terug naar het hotel, kijken of het internet het doet, zodat ik jullie van mijn wederwaardigheden van vandaag kan vertellen. Morgen koop ik een metroabonnement en ga de stad verder verkennen. Ik kom er net achter dat de internetverbinding niet erg snel is, dus ik stuut maar niet zo veel foto's mee |
![]()
dag 2
|
23 oktober 2011 Vannacht heb ik prima geslapen, hoewel maar 50 meter van het Metrostation (bovengronds) Barbès Rochechouart, heb ik prima geslapen. Om 9 uur was ik wakker, gedouched en ontbeten in een cafeetje in de buurt. Gewandeld naar haar het Gare du Nord waar ik een 5 daags metroabonnement heb gekocht voor maar € 29,90. De eerste dagen ben ik onder de pannen. Het Gare du Nord is schitterend gerestaureerd, het ziet er uit alsof het verleden jaar gebouwd is. Gelijk de metro maar gepakt en uitgestapt bij station Cité, hartje Parijs. Daar over de vogeltjes- en bloemenmarkt gelopen. Er waren kanaries te koop voor € 150,-, wel met zangarantie gelukkig. Daarna de Notre Dame, om binnen te kunnen kijken stond er zo'n lange rij dat ik dat maar heb overgeslagen. Tijdens één van de vorige bezoeken aan Parijs hebben we dat al eens gedaan. Er liepen allemaal mensen met de Franse vlag en rood-wit-blauw beschilderde gezichten over straat richting het stadhuis (Hôtel de Ville). Het leek wel of Ajax de beker had gewonnen. Het hele plein stond vol juichende en zingende mensen. Het Franse rugby team is kampioen geworden, of worden dat binnenkort. Er was nauwelijks politie en de sfeer was opperbest. Een lange wandeling langs het Paleis van justitie en het Louvre (daar ga ik morgen denk ik heen) naar de Hallen. Het is weer één grote bouwput, net als jaren geleden. Er worden huizen gebouwd en een groot speel-park. Hier heb ik een tonijnsandwich gegeten, ik moet tenslotte wel aan de caloriën denken met al dat lopen. Hier heerlijk een poos in de zon gezeten, het is zonnig en 18° C, dus heerlijk weer! Met de metro terug naar het hotel, even met de benen omhoog dit stukje schrijven. Straks eten (ik heb gezien dat ze overal gekookte mosselen te koop hebben) en daarna denk ik nog wat langs de Seine slenteren. |
![]()
dag 3
|
24 oktober 2011 Vanmorgen werd ik pas om 9 uur wakker, best vermoeiend al die indrukken. Gisterenavond tot een uur of negen nog door Parijs geslenterd, vooral in de buurt van Bd Saint Michel. Om goed tien uur in het hotel. Nog wat op twitter en facebook gekeken voor het laatste nieuws en na een borreltje slapen. Vanmorgen na het douchen en het ontbijt richting het Louvre. Er stond een mega lange rij te wachten om binnen te mogen. Na 1½ uur was ik binnen en had een kaartje. Ook binnen was het ontzettend druk, maar het louvre is ook ontzettend groot, dus in de zalen viel het nog wel mee. Je kunt hier wel een paar maanden ronddwalen en dan heb je nog alles niet gezien. Ik heb vooral de afdelingen Egyptische en Griekse kunst bekeken. Ontzettend wat hebben die Fransen een boel gestolen zeg! Natuurlijk ook de Mona Liza gezien; er stonden wel 500 mensen voor opelkaar gepakt. Vooral de Japanners moesten natuurlijk weer met het schilderij op de foto en ze waren niet te beroerd om daar zelfs geweld voor te gebruiken. Het schilderij zit achter dicht glas, dus de foto's mislukken zo wie zo. Thuis haal ik wel een afbeelding van het internet. Na zo'n vier uur door het muzeum rondgedwaald te hebben was ik het wel zat (vooral die Japanners, ik zelfs kreeg ruzie met één). Een flink stuk gewandeld door de Tuileriën naar de Place de la Concorde, daar met de metro naar de Allée des Cignes, een klein eilandje met een wandelboulevard in de Seine, het is het meest favoriete plekje in Parijs van Daniël Wayenberg, de beroemde pianist. Hier heb je een prachtig uitzicht op de Eifeltoren. Ik hoef daar niet meer op (weer zo lang wachten) een aantal jaren geleden ben ik er al eens op geweest. Met een andere metro weer terug richting Gare du Nord, waar ik tegenover het station hen gegeten (nog steeds geen mosselen, maar daar komt het nog wel van), maar een steak, met lekkere frietjes en sla, ik moet tenslotte ook aan de vitamientjes denken. Om uit te buiken ben ik maar van het restaurant naar het hotel gelopen, nu dus het verslag schrijven en de foto's bewerken, daarna eens kijken hoe de Franse televisie is en op tijd naar bed. |
![]()
dag 4
|
25 oktober 2011 Gisterenavond lukte het uploaden naar de surfer niet, maar vanmorgen liep alles van een leien-dakje. Ik denk dat de portier 's avonds driftig zit te surfen. Het verslag van vandaag stuur ik dan ook maar morgenvroeg op, als het vanavond niet lukt. Gisterenavond begon het om een uur of tien te regenen en toen ik vanmorgen wakker werd regende het nog, maar nadat ik gedouched en ontbeten had brak gelukkig de zon al weer door. Met de metro naar Père Lachaise, het bekende kerkhof waar veel beroemdheden begraven zijn. Het is ontzettend groot en daardoor heb ik er dan ook een paar uur rondgedwaald. Ik heb er een aantal mooie foto's kunnen maken. Daarna was het tijd om te lunchen, dit keer gerookte kip sandwich, met vruchtenyoghurt als toetje. Na de relatieve stilte van het kerkhof meteen weer in de overweldigende drukte van de wereldstad. Ik ben snipverkouden, het zat er dit weekend al aan te komen, maar vandaag zet het toch echt door. Een flinke loopneus, maar verder gelukkig niet ziek. Om een uur of twee barst er ineens een vreeslijke onweersbui los, de regen valt met bakken uit de lucht. Gelukkig zijn er cafeetjes genoeg, dus daar onder het genot van een cappuccino schuil ik tot de bui over is. Na een half uur breekt de zon weer door en ga ik verder op pad naar het Bois de Vincennes, één van Parijs grotere parken. Wat is de metro hier toch een prachtig vervoermiddel, je bent in een mum van tijd, redelijk comfortabel van de één naar de andere kant van de stad. Het park is in schitterende herfstkleuren, hier wandel ik een poos rond, bekijk een potje petange van wat heren op leeftijd en zit een poos heerlijk op een bankje in de zon. Nu snap ik waarom de Parijzenaars zo van hun parken houden: een oase van rust in al die drukte van de stad. Om zes uur ben ik weer in het hotel, ik fris me wat op en ga op zoek naar een restaurant waar ze mosselen serveren. Vlak bij Gare du Nord in restaurant Duvel staan ze op de kaart. Ik krijg een grote pan mosselen voor me neus, ze zijn veel kleiner als in Nederland, maar ze smaken heerlijk. Het zijn er zoveel, dat ik ze met moeite op krijg. Mosselen moeten zwemmen, dus nog een biertje en daarna weer wandelend naar het hotel, ik voel m'n benen wel. Op dit soort dagen leg ik heel wat kilometertjes af. Straks nog een borrel en dan naar bed. |
![]()
dag 5
|
26 oktober 2011 Zelfs vanmorgen lukte het niet mijn verslag te uploaden, maar toen ik aan het eind van de middag even in het hotel was lukte het gelukkig weer wel. Zo zijn jullie weer op de hoogte van mijn wel en wee. Vanmorgen na het ontbijt eerst Jenny gebeld en even bijgekletst. Vannacht raar gedroomd, dat ze zeer depressief was en ik direct naar huis moest. Gelukkig was het maar een droom. Ze heeft het veel te druk om ziek te worden. Met de metro naar de Chaussée d'Antin La Fayette waar ik een paar grote winkels heb bekeken; je moet een flinke beurs hebben om hier te kunnen winkelen. Vooral Galeries Lafayette is mooi van binnen met z'n mooie belle-époquekoepel. Op het dak is een terras vanwaar je een schitterend uitzicht over Parijs hebt. Ik heb denk ik een mooie panoramafoto gemaakt, maar die kan ik thuis pas bewerken. Even geduld dus nog. Via Gare-St Lazare (lijkt wel een mierennest) naar Charles de Gaulle Etoile gereisd, waar ik de Arc de Triomph en de Champs-Elysées heb bekeken en gefotografeerd. Ook hier was het overal erg druk, Parijs moet wel rijk worden van al die toeristen. Overigens zijn er nog bedelaars, en straatverkopers genoeg. Sommigen verkopen losse cigaretten, anderen geroosterde mais, of tamme kastanjes. In een zijstraatje van de Champs-Elysées heb ik gelunched. Knapperig gebakken stukjes kip, met boursin en geroosterde kastanjes met heel veel gemengde sla. Een heerlijke combinatie: koken kunnen die Fransen wel. Van daar weer met de metro naar Place de Clichy waarover Julien Clerc één van z'n mooiste liedjes heeft geschreven. Ik heb het allemaal gezien waarover hij zingt: De lichten van de apotheek, het metro
station, le lycée Jules Ferry en een bus toeristen, gelukkig regende het
alleen niet zoals in het lied. Als op de volgende link klikt hoor je het
lied. Vandaar lopend terug naar het hotel langs Pigalle met z'n Moulin Rouge. Daar m'n verslag van gisteren ge-upload. Ook vandaag was het weer heerlijk zonnig weer en zo'n 19 graden. Omdat ik vanmiddag uitgebreid had gegeten heb ik het vanavond maar kalm aangedaan met wat stokbrood, kaas en wijn. |
![]()
dag 6
|
27 oktober 2011
|
![]()
dag 7
|
28 oktober 2011 Mijn laatste hele dag in Parijs alweer. Na het douchen en m'n ontbijt met de metro naar la Grande Arche in la Défence een 110 meter hoog bouwerk uit glas en marmer. Er was een ongeluk gebeurd en er was nogal wat onderhoud, daardoor lag heel het metroverkeer in de war. Tussen twee stations in heeft de trein wel een half uur stil gestaan en op een bepaald moment viel het licht ook nog uit (op wat noodverlichting na dan). Iedereen in de metro bleef opvallend kalm, het zal dus wel eens vaker gebeuren. Met horten en stoten kwamen we uiteindelijk toch in la Défence aan. Het is vandaag (net als gisteren trouwens) een grijze dag. Het is niet koud en gelukkig rgent het ook niet. Ik heb alweer geboft met het weer deze week, net als in onze grote vakantie. Weer met de metro terug naar de stad, daar slenteren door de straatjes, om iedere hoek is wel weer wat moois te zien. Zo kwam ik langs een prachtig gerestaureerd middeleeuws huis. Het deed me een beetje denken aan Parijs zoals we het de eerste keer gezien en beleefd hebben. Veel armoedige, vervallen huizen, vies en stinkend. Nu is het heel anders, schoon en sprankelend. Wel zijn er ontzettend veel niet Europese mensen, veelal (Noord)Afrikanen en natuurlijk heel veel toeristen. In de buurt van het hotel wonen voornamelijk Noord Afrikanen. Twee uurtjes terug naar het hotel om even bij te komen en daarna in de buurt naar het noorden gewandeld. Deze buurt had ik nog niet bekeken. Het lijkt wel Afrika, alleen maar diep zwarte mensen. Daar over de markt gelopen, waar ze van alles verkochten, maar vooral vis, vlees, groente en fruit. Niemand keek vreemd op dat ik daar rondliep. Omdat het etenstijd was weer naar een eettentje gegaan die goed bezet was. Ik was volgens mij de enige blanke, maar werd aller vriendelijkst behandeld. Kip gegeten (op mijn verzoek niet al te gekruid) gegrilde aardappeltjes en een verse fruitsalde toe. Ook hier verkocht men geen bier, of wijn, dan maar cola. Het eten was weer prima. Iedere dag heb ik prima gegeten voor nog geen € 20,- , inclusief toetje en drinken, kom daar in Nederland eens om. Geen wonder dat al die eettentjes zo vol zitten. Terug gewandeld naar het hotel. Ze zeggen wel eens dat New York de stad is die nooit slaapt, maar dat geldt volgens mij ook voor Parijs. Om negen uur is het overal nog een drukte van belang. Morgen vroeg op, want ik wil in elk geval nog naar de vlooienmarkt Clignancourt; ik heb gelezen dat je er vroeg moet zijn om nog voldoende te kunnen zien. Misschien kan ik nog een pinguin voor Jenny scoren. (Ik heb er vandaag één gezien van speciaal porcelein (± 4 cm hoog), hij was wat te duur (€ 210,-). Morgen hopelijk meer geluk. |
![]()
dag 8
|
29 oktober 2011 De enige keer deze week had ik m'n wekker gezet. Het is de laatste dag van m'n weekje Parijs en moet vanmorgen m'n hotelkamer dus voor elf uur verlaten. De trein vertrekt pas om half zes, ik heb dus nog de hele dag om rond te kijken! Om 9 uur loopt m,n wekker af, maar dan ben ik al wakker, maar lig nog wel wat te doezelen. Douchen en de laatste dingen in de koffer pakken en daarna op weg naar Porte de Clignancourt waar de grootste vlooienmarkt van Parijs is. Om tien uur loop ik al op de markt rond. Het valt me in eerste instantie vies tegen, net zoiets als de Albert Kuip in Amsterdam, maar nadat ik onder het viaduct van de "oude" rue Periferique ben doorgelopen kom ik in het gedeele waar het omgaat. Kraampjes met van alles en nogwat. Troep die wij al jaren geleden hebben weggegooid, maar ook kraampjes met echt mooie dingen, veel meubels, veel schilderijen en beelden. Er zijn ook allemaal boutiquejes met de mooiste kunst, vlak naast kraampjes met de grootste rommel, ook grote hallen met veel kleding, te vergelijke met de bazaar in Beverwijk. Ik kan weer heel wat mooie foto's maken. Eet op de markt bij een echte bakker een croisantje en een soort heel dun stokbroodje met kaas gedroogde tomaatjes en ui. Natuurlijk ook een lekker kopje cappuccino gedronken en daarna ben ik weer met de metro richting centrum gereisd. Ik hen nog wat rondgewandeld in de buurt van rue de Montmartre, ook hier was (alleen dit weekend) een grote markt met antiek en kunst. Daar ook eindelijk een "Franse" de Slegte gevonden (Gibert Jeune) en daar wat rond gekeken. Ze hebben er schitterende kunstboeken voor bijna niets! We hebben er als zoveel, dat ik de verleiding toch maar heb weerstaan. Terug naar het hotel om mijn koffer op te halen, de portier geeft me de sleutel van de kamer, ik weet niet of hij een grapje maakt, of dat hij zich vergist; ik had me vanmorgen toch al uitgechecked? Ik heb het hier de afgelopen week prima gehad! Het is een echt eenvoudig hotel, maar met erg vriendelijk personeel en het is allemaal super schoon. Met de metro maak ik het laatste ritje naar Gare du Nord (slechts 1 halte), want m'n koffer is toch behoorlijk zwaar. De TGV vertrekt precies op tijd om 17.25 uur richting Amsterdam. Om kwart voor negen arriveert de trein in Amsterdam, ook precies volgens het spoorboekje. De TGV is een super verbinding met Parijs; in iets meer dan 3 uur reis je van hartje stad, naar hartje stad. Om iets voor negen vertrekt de trein naar Beverwijk, waar als ik daaraan kom Jenny me op het perron staat op te wachten. Ik heb een heerlijke week gehad en ik ben er nu ook achter, waarom zo'n week zo vermoeiend is, ik wil er alles uithalen wat er maar in zit. Dat is niet goed... volgens mij moet je ergens naar toe gaan zoveel bekijken als je goed vindt en nog zoveel overhouden om nog een keer terug te komen. Dat is met Parijs in elk geval zo ... PARIS AU REVOIR |